Tijd

Toen wij in 2003 de trossen los gooiden, wisten we niet dat onze wereldomzwervingen zo lang zouden duren. Ons plan stond met een korreltje zout in de sterren geschreven: via Patagonie de Pacific in en via Zuid-Afrika terug. We kregen het label "vertrekkers voor onbepaalde tijd" maar hadden er zelf vijf jaar voor uitgetrokken. Inmiddels is onze status opgekrikt tot "vertrekkers met onbeperkte tijd" en zijn wij volgende maand 15 jaar onderweg. Onderweg naar waar? En hoe lang gaat dat nog duren? Vragen die onze familie niet meer stelt omdat ze er ontwijkende antwoorden op krijgen. Vragen waar je eindeloos over kunt filosoferen. Zijn we niet allemaal onderweg? En is onderweg zijn niet een reis zonder einde?

Wat begon als een wereldreis is ons leven geworden. Een heerlijk leven in de kantlijn van de maatschappij, waar niets hoeft en alles kan. Waar het elke dag zaterdag is. Een paar jaartjes meer of minder doen er dan niet meer toe. We hebben immers een zee van tijd. En toch...... Bijzondere dingen worden gewoon. We betrappen ons erop dat we ons steeds minder verwonderen en af en toe zelfs oordelen. En als je realistisch bent, mag je veronderstellen dat we na 15 jaar toch wel over de helft en daarmee op de terugweg zijn. Maar dat waren we 5 jaar geleden ook al. We schrokken toen zo van die gedachte dat we ons "rondje wereld" uitbreidden met een "rondje Noord Amerika" en een kleine omweg naar Alaska. Uitstel dus. Bang om onze vrijheid op te geven.

Wat is er nu dan zo anders dat teruggaan ons niet meer afschrikt? We hebben weer een plan! We verwarden nl het ontbreken van een plan of doel met de ultieme vrijheid. En het afgelopen jaar in de Carieb werden we daar zeer onrustig van. Het gevoel dat het leven aan je voorbij gaat terwijl je nog zoveel zou willen doen. We willen ons zwerversleven nog niet opgeven, laat staan onze vrijheid. En dat hoeft ook helemaal niet. Ook gaan we niet naar "huis", wat of waar dat ook mag zijn. Nog zo'n leuke voor filosofische overpeinsingen. Wat we wel gaan doen is een laatste oceaanoversteek. Terug naar Europa. Ergens waar het lekker weer is maar niet zo verstikkend heet dat je van lamlendigheid je boot niet meer af komt. Half op de boot, half op het land. Lekker zeilen, veel reizen. Stedentrips in Europa, op de motor door India, op bedevaart naar de Kailash, slapen in een yurt in Mongolie, met de camper door de USA en misschien toch nog eens die marathon lopen. Meer tijd voor familie en vrienden. Meer tijd voor theater, musea en boeken, meer tijd voor .... Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?

 

wordt vervolgd...