Spanje & Portugal, Juni '03

Dolfijnen in de Golf van Biskaye

De oversteek van de Scillies naar La Coruna, een tocht van ruim 450 mijl, wordt een waar feest. Strak blauwe lucht, zonnetje en witte kopjes op het water. Met een bakstag bries van 5 a 6bft crossen we met een snelheid van 6 tot 7 knopen over de Golf van Biskaye. We maken daggemiddelden van 140 mijl. Het feest wordt compleet als plotseling een school dolfijnen opduikt. Vrolijk springen ze met het ritme van de boot mee en duiken ze rakelings voor de boeg langs. Het zijn er veel, wel zeker 20 stuks. Maar ons tempo is ze zeker niet hard genoeg want na een kwartiertje is de voorstelling weer voorbij en verdwijnen ze weer even plotseling als ze gekomen zijn. Ze komen later nog wel zeker 3 keer terug. Het is rustig op het water. In de verte zien we af en toe een groot vrachtschip in de shipping-lane en naarmate we dichter bij de Spaanse kust komen neemt het aantal vissers toe. Na 3 nachten en vier dagen lopen we 's ochtends om 04.00 uur, in het donker, La Coruna binnen. Het oude fort op de kop van de haven is mooi verlicht en de moorrings zijn goed te zien. Plat op m'n buik gelegen pik ik deze keer moeiteloos een moorring op. Real Club Nautico, met recht een koninklijke plek voor slechts 13 Euro per nacht.

 

Vino tinto en Jambon: Cést la Vie!


We hadden eigenlijk geen enkele verwachting van La Coruna, vandaar misschien dat het plaatsje met z'n oude binnenstad ons bijzonder goed bevalt. We slenteren door de smalle steegjes, kopen een vers stokbrood en vlees en groenten voor het avondeten en doen de eerste antsichtkaarten op de post. In de oude volkswijk staan we stil voor een jambonneria. De kazen, hammen en worsten in de etalage zien er uitnodigend uit en voor we het weten zitten we aan de rode wijn en een schaal lekkernijen.De jambonneria is zowel restaurant als winkel tegelijk. Je kunt er zitten, of gewoon staande aan de balie een glaasje drinken, maar ook vleeswaren laten afsnijden om mee te nemen.

Het is in ieder geval een sociale ontmoetingsplaats en het lijkt of iedereen hier elkaar kent. Het is erg warm weer en ik waag me voorzichtig aan m'n eerste zwempartij. Oei, dat valt tegen. Even onderdompelen en dan gauw weer de zwemtrap op.

 

Gedonder in 't vooronder
We hebben eigenlijk al sinds ons vertrek elke dag een klein beetje water in het vooronder staan en weten niet waar het vandaan komt. Ik dacht aanvankelijk dat het rubber van het log poreus was. Schoongemaakt en goed ingetaped met vulkaniserende tape. De volgende drie dagen blijft het droog. Gelukkig, euvel verholpen, dachten we. Maar bij de eerste de beste zeiltocht onder helling, staat er weer een plasje. We balen er stevig van en breken in Vigo de hele vloer eruit. Eronder is het roodbruin van de roest, maar het lijkt erger dan het is. Even de oude zinklaag eraf krabben en we zitten weer op het blanke staal. We maken alles goed schoon en droog, maar weten nog steeds niet waar het water vandaan komt. Ik krijg visioenen van grote gaten die in het staal vallen, zoals bij de Wadwys in Den Oever. We spreken af dat de boot er anders in Lissabon maar uit moet. Ik vind dat het naar pis stinkt en leg de link naar het toilet. De pompt drupt af en toe een beetje en ik zie ook af en toe een druppeltje van het hendelmechanisme komen. We binden het af met een theedoek en inderdaad: nu blijft het droog. Oorzaak gevonden, gelukkig maar! In Lissabon gaan we deze klus grondig aanpakken.

Kultuur snuiven en terrasjes pikken in Lissabon
Vigo vinden we allebei niet zo veel aan. Grote havenstad, beetje vergane glorie. De Paella smaakte ook al niet. Op de borrel geweest bij Sjaak en Matty de Koning. Laten zij nou ons schip kennen! Zij wisten dat ene van Zanten destijds de oranje Nautilus in Sliedrecht heeft gebouwd. Kleine wereld. Hun dochter, Marcella de Koning, is een vervent wedstrijdzeilsters en is bezig zich te classificeren voor de Europese kampioenschappen. Ze staat met partner Lobke in de April editie van Zeilen. Sjaak en Matty hebben ook 5 jaar uitgetrokken om te zeilen, maar keren ieder jaar in de wintermaanden terug naar Nederland. Na twee dagen Vigo vetrekken we richting Lissabon. De wind is gunstig, maar erg stevig en het geschommel voor de wind put ons behoorlijk uit. We maken daarom een korte tussenstop in Figueira da Foz, een badplaats in Portugal. Als we willen aanmeren worden we acuut teruggefloten door de douane. Inklaren! Wij dachten dat we nog steeds in de EG waren, maar moeten alle bootpapieren en paspoorten laten zien. Gelukkig zijn de beambten erg aardig. Volgende ochtend weer vroeg vertrokken. Heerlijke wind! Hier waait de Nortarda: een voorspelbare wind uit het Noorden die in de middag aantrekt tot 6 a 7 bft. We maken fantastische snelheden. Met ingerolde fok en 1 rif in het grootzeil lopen we nog steeds 7.6 knopen! 's Nachts neemt de wind toe. Refen te laat en maken een stuurfout. Gelukkig hebben we een bullettalie gezet. Toch breekt de giekneerhouder. Hele blok ontwricht en roestvrijstalen beugel doormidden! Kun je nagaan wat een krachten er op staan.

Tegen 6 uur 's ochtends lopen we de rivier de Taag op. Mooi gezicht dat vage ochtenlicht, de ontwakende stad met lichtjes en de vele vissersbootjes waar we voorzichtig door moeten laveren. De vissers zwaaien naar ons en eentje roept "alles goed?" Het zijn hele grappige bootjes met een groot trapwiel waarmee ze het sleepnet binnenhalen. Dat is hard zwoegen!

Het is nog wel zeker 10 mijl tot de jachthaven. We worden gepasseerd door een enorme lelijke vijfmaster. Een joekel van een passagierschip met 6 rolfokken die er volgens mij meer voor de sier opzitten. Na Torre de Belem te zijn gepasseerd leggen we aan in Doca Bom Sucesso, een klein jachthaventje met voornamelijk locale jachten. Ook hier weer inklaren en door de papier rompslomp, maar dat is gauw gebeurd. De ambtenaren en havenmeester zijn bijzonder vriendelijk en behulpzaam.


Lissabon is een fantastische stad waar je je prima een aantal dagen kunt vermaken. We dwalen door de vele steegjes en pleintjes en genieten volop van het terrasleven. We bezoeken een aantal prachtige kerken en kloosters en brengen een bezoek aan het scheepvaartmuseum. Ik heb nog nooit een museum gezien met zoveel scheepsmodellen. Het mooiste was de collectie koninklijke jachten. Er was een galjoen bij van wel 25 meter, helemaal verguld, met plaats voor tachtig roeiers. Prachtig! Dat moet een machtig gevoel zijn om zo vervoerd te worden. Ook indrukwekkend is natuurlijk de historie van alle ontdekkingsreizen met Vasco da Gama. Lissabon is gebouwd op 7 heuvels, veel klimpartijen dus. We lopen naar Castello de St Jeorge vanwaar we een prachtig uitzicht hebben over de stad en de Taag. Het is er lekker koel in de schaduw onder de eeuwenoude cipressen en olijfbomen. Er worden voorbereidingen getroffen voor een bierfestijn en midden op het plein hangt een groot varken aan het spit. Mmmm, dat ruikt lekker! In een van de vele restaurantjes laten we ons lekkere gamba's en verse seebaars voorzetten. Uiteraard met een flesje vino tinto erbij.
De volgende dag maken we een uitstapje naar Sintra, een treinreisje van 45 minuten. Sintra was vroeger het zomerverblijf van de Portugese koning. Het heeft een mooi historisch centrum dat gedomineerd wordt door het koninklijke paleis. We staan voor de ingang en lezen dat het paleis iedere woensdag gesloten is. Nou, dan niet. Op een bergtop beklimmen we de ruines van een kasteel. Wow, wat een uitzicht! Op een andere heuveltop staat nog een paleis dat in zeer goede staat is. Het is een bijzonder vreemd bouwsel met duidelijk Moorse invloeden maar met een Engelse toren. Terug in Lissabon gaan we nog even snel langs het postkantoor. Er ligt een brief van Harry's moeder. Behalve dat het zwembad in Driebergen is afgefikt, gaat alles goed in Nederland.

Terug naar logbook