Singapore

Wat bezielt je?

Mijn nieuwe collega's kijken me onbegrijpend aan. "It seems that you are living your dream. Why are you coming back?" Heel even ben ik het middelpunt van de belangstelling. Maar dan gaat iedereen weer terug naar z'n werkplek, druk, druk, druk, druk. Volgende week moet ik een presentatie over onze zeilreis geven. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er ook wel mijn twijfels over had. Vijf jaar is een lange tijd. Kan ik het nog wel? Kan ik me wel weer aanpassen aan de dagelijkse routine van een "normale" samenleving en ben ik niet veel te "achterlijk" voor zo'n dynamische werkomgeving? Dat valt allemaal reuze mee. Meteen na aankomst ben ik lekker gaan shoppen en heb een compleet nieuwe garderobe aangeschaft, daarbij volledig afgegaan op Pernilla's advies en goede smaak. Daarna naar de kapper voor een korte snelle coupe en tenslotte naar de parfumeriezaak voor wat verdoezel-spulletjes. Na vijf jaar alleen maar op blote voeten of slippers te hebben gelopen, was het dragen van schoenen nog wel een beetje onwennig. Ook in het werkende leven heb ik me snel weer aangepast. Ja, het is wel dynamisch maar de basisprincipes van de bedrijfsprocessen blijven onveranderd en daar rol je zo weer in. Ik zie het als een voordeel om niet belast met de geschiedenis, met een frisse blik naar de organisatie te kunnen kijken. De meeste problemen leverde de onnodig ingewikkelde telefoon op. Ik heb er wel zin in. Alleen jammer dat ik nu zo weinig vrije tijd heb....

En vermaakt Harry zich wel in z'n eentje?

Ook Harry had blijkbaar problemen met de telefoon, want het duurde bijna een week voordat we contact hadden. Harry is druk bezig de klussenlijst weg te werken. Naadje in de watertank lassen, kuiptafeltje bevestigen, plekjes op het dek schilderen, achter een nieuw toilet aan. Geen grote klussen, maar genoeg om zich niet te vervelen. Als dat gedaan is gaat hij per rugzak een tocht maken door noord Thailand en Laos. Tja, dat mis ik nu wel weer mooi even.

Nieuwe coupe nieuw huis (niet op maar aan het water) nieuwe hobby?

Niet van deze wereld

"Vind je het niet vervelend om iedere dag weer vroeg op te moeten staan?" Nee, helemaal niet. Dat doe ik op de boot ook. Het enige verschil is dat ik nu een wekker moet zetten en op het moment dat dat klere ding begint te rammelen, ik eigenlijk best nog wel een uurtje of langer zou willen blijven liggen. Op de boot wordt ik vaak veel eerder gewekt, op een veel natuurlijker manier, door het zonnelicht of gekwetter van vroege vogels. Lekker uitgerust begint de dag dan met een uurtje hardlopen en/of zwemmen en als ik terug kom ruikt het naar koffie en serveert Harry eieren met spek in de kuip. Bij gebrek aan voorgekauwd nieuws via krant of TV bespreken we uitgebreid de wereldpolitiek volgens onze eigen versimpelde inzichten. Daarna gaan we nadenken wat we die dag willen eten en zijn daar vervolgens zo'n beetje de hele dag zoet mee.

De tegenstelling met mijn tijdelijke werkzame leven is groot. Om 7 uur gaat de wekker. Snel douchen, snel een bakje yoghurt en een glas jus d'orange achterover slaan, snel (met duizenden stadsgenoten) als krioelende mieren met de sneltram en dan begint om 8 uur de werkdag met een kop automatenkoffie en een stuk of tig emails waarvan je de helft kunt weggooien omdat je alleen maar gecopieerd wordt vanwege politieke redenen. "Ellen, do you have a minute? Ellen, can you give me next years budget figures? Ellen, can you go to Hongkong in 3 days?, Ellen can you organize a workshop for next week?, Ellen, forgot to tell you, but your telco starts in 5 minutes". 's Ochtends is mijn electronische agenda nog vrij leeg maar een uur later staat het rood van de dubbelboekingen. Alles is dubbel: niemand kan zich een leven zonder agenda voorstellen, maar tegelijkertijd houden ze zich niet aan de agenda. Niemand heeft (neemt!) de tijd om fatsoenlijk te plannen of na te denken. Als een kip zonder kop rennen ze elkaar achterna: aktie, reactie, actie, reactie. Goh, wat hebben we het druk met z'n allen. ....... Om 12 uur: "wie gaat er mee lunchen" , "maybe tomorrow" is het steevaste antwoord. Ook geen tijd voor. Als ik even niet onmiddellijk op een smsje of same-time-berichtje reageer is de reactie al snel: "where have you been the last five years? You're not connected!" En als ik dan de terugweg om me heen kijk in de tram en iedereen met z'n neus in de telefoon of computerspelletje zie, dan vraag ik me serieus af wie er nou eigenlijk de connectie met deze wereld verloren heeft!

En wat doet Harry ondertussen?

Gewoon een beetje vakantie-vieren in Singapore. Uitslapen, zwemmen, koffie-drinken en op z'n gemak de stad verkennen, voor de TV hangen. En shoppen natuurlijk. Ook een druk programma dus.