Veel gestelde vertrekkersvragen (en antwoorden)

Niet dat we de wijsheid in pacht hebben...... Veel onderwerpen zijn nl persoonlijk en situatie gebonden. Wij kunnen hier alleen maar onze ervaringen delen.

Heb je ook een vraag? Mail ons: SV_ZWERVER@hotmail.com

Planning en voorbereiding

1. Hoelang blijven jullie weg?

2. Wanneer heb je besloten om dit te gaan ondernemen?

3. Hoe heb je je voorbereid?

4. Hoeveel ervaring hadden jullie voordat jullie vertrokken?

Kosten, belasting, verzekering en andere ongein

5. En eh... wat kost zoiets nou?

6. Misschien erg brutaal, maar hoe financieren jullie deze reis?

7. Welke verzekeringen hebben jullie afgesloten?

8. Hoe regelen jullie je zakelijke dingetjes in NL?

9. Zijn jullie uitgeschreven uit NL?

10. Wat heb je met je huis gedaan?

Gezondheid

11. Welke maatregelen nemen jullie ter voorkoming van malaria?

12. En wat doe je als je onderweg ziek wordt?

Zeewaardigheden

13. Wat voor communicatie middelen hebben jullie aan boord?

14. Hoe doen jullie dat nou 's nachts?

15. Wat doe je zoal tijdens een oversteek? Verveel je je niet?

16. Ben je nooit bang?

17. Wat doe je als het stormt op zee?

18. Heb je veel veranderd aan de boot speciaal voor deze reis?

19. Wat doe je tegen piraten? Hebben jullie wapens aan boord?

Tenslotte

20. Is het mogelijk om een stukje mee te varen?

21. Wat gaan jullie doen als deze wereldomzeiling erop zit?

22. Jullie zijn nu 10 jaar onderweg. Als je terugkijkt zou je dingen dan anders gedaan hebben?

 

 

Terug naar vragen

Q1: Hoelang blijven jullie weg?

Moeilijk te zeggen. In principe voor onbepaalde tijd, zolang we het leuk vinden. Zoals de wind waait, gaat m'n bootje.We hebben een flexibel plan gemaakt dat kan varieren van 1 tot 5 jaar. En dan is het geld op. Naschrift: we zijn nu ruim 10 jaar onderweg en zojuist de wereld rond. We vinden het nog steeds leuk, dus we gaan nog even door.

Terug naar vragen

Q2: Wanneer heb je besloten tot deze onderneming?

Om precies te zijn in mei 1988 toen we elkaar net 2 weken kenden. We wilden eerst de wereld verkennen per rugzak en dan na 10 verre bestemmingen de rugzak te verruilen voor een zeewaardig zeiljacht. Hoewel de plannen aanvankelijk nog vaag waren, zijn we in ieder geval begonnen met het regelen van de benodigde financieen. Na het lezen van vele boeken, verslagen, lezingen kregen de plannen langzaam meer gestalte.

Terug naar vragen

Q3: Hoe heb je je voorbereid?

Veel lezen, veel ervaringen uitwisselen met anderen, lezingen bijwonen, etc. En natuurlijk lijstjes maken! We zijn begonnen met een degelijk projectplan op te stellen: klussenlijst, kaartenlijst, aanschaflijst, te-regelen-lijst etc. Voor het uitstippelen van de route hebben we Jimmy Cornell's World Cruising Routes aangeschaft plus de pilot chart van de noord en zuid Atlantische ocean met daarop de algemene wind en stroomrichtingen. Erg nuttig! 2e hands kaarten aangeschaft via dhr Kalkman in Hellevoetssluis als ook enkele pilots (Atlantic Islands, Chile, South America). De jongens van Marina Den Oever hebben we al snel deelgenoot gemaakt van onze plannen om samen vast te stellen wat er nog aan de boot gebeuren moet. Tja, en dan begint gewoon het harde werken. We hebben wel een deadline gezet, want anders vertrek je nooit, want de boot komt nooit af.

Terug naar vragen

Q4: Hoeveel ervaring hadden jullie voordat jullie vertrokken?

Wij geloven in "learning by doing". In 1988 kochten we ons eerste 2e handse bootje, Pegasus, een 22 voets backdekker met ophaalbare kiel. Daarvoor had geen van ons beiden ooit gezeild. De Beulakkerwiede en het Zwarte Water werd al snel verruild voor het grotere water: het IJsselmeer en later de Zeeuwse wateren. Toen vrienden een iets groter model kochten, 25 voet Dehler Delanta, zijn we regelmatig met hun meegevaren naar Engeland. Tja, en dan raak je toch wel snel verslaafd. Dus toen maar de Pegasus verkocht en enkele jaren verschillende maten en soorten boten gehuurd om uit te proberen wat wel en niet bevalt. Uiteindelijk zijn we gevallen op een stalen Koopmans 39. Via de zeilvereniging in Eindhoven wat cursussen gedaan en toen maar gewoon de zee op. Diverse tochten naar Engeland en Denemarken gemaakt en langzaam maar zeker de dagen aaneen op zee uitgebouwd. Ondertussen ook de boot leren kennen en hier en daar aangepast aan onze wensen. Hebben we genoeg ervaring? Moeilijk te zeggen. We hebben nog nooit een oceaan overgestoken, maar eens moet toch de eerste keer zijn. We kennen de boot en elkaar door en door, dat is alvast een pluspunt. Hoe we het langere tijd uithouden op zee, en speciaal in slechte weersomstandigheden.....? De toekomst zal het leren! We hebben overigens wel heel veel reiservaring naar minder voor de hand liggende en soms risicovolle bestemmingen waardoor we een flinke portie doorzettingsvermogen en flexibiliteit hebben ontwikkeld dat ons nu erg goed van pas komt. Geen vaarbewijs dus, maar wel een reisbewijs.

Terug naar vragen

Q5: Wat kost zoiets nou?

Volgens andere wereldzeilers is varen niet duurder of goedkoper dan het leven aan de wal. Maar het hangt natuurlijk wel van een aantal factoren af, zoals je levensstijl, de grootte van de boot, het vaargebied om maar eens wat te noemen. Kostenposten als vaste lasten voor je huis, auto, abonnementen op krant- en tijdschrift en sociaal verantwoorde kleding heb je niet meer en dat scheelt een slok op een borrel. Wij zijn uitgegaan van een jaarlijks budget van Euro 16000. De verdeling over de diverse kostenposten hebben we als volgt ingeschat: 20% voor de boot, 30% levensonderhoud voor ons zelf, 15% verzekeringen, 15% rondreizen, 10% havengelden en 10% diversen. Als we na het eerste jaar de balans opmaken, blijken de totale uitgaven mee te vallen: Euro 12500. Hiervan is 4000 voor de boot (investeringen & reparaties, brandstof & kaarten), 1000 Euro havengelden, 2200 Euro verzekeringen, 1700 Euro Rondreizen en de rest is voor levensonderhoud, souveniers etc. Niet meegerekend in dit kostenplaatje zijn de investeringen in de boot die we gedaan hebben voor vertrek. Ook niet meegenomen is het gemis aan dubbel inkomen en de pensioeninkomsten die we mislopen. Als we na vijf jaar het kostenplaatje nog eens opmaken, zijn de kosten licht toegenomen, maar nog steeds binnen ons budget. Na 10 jaar zeilen, in 2013, zitten we op een jaarbudget van 17000 euro, grofweg 1400 euro per maand, waarvan 450 pp en 500 voor de boot. Dat ligt deels aan duurdere gebied waar we nu zeilen (Caribbean) maar ook zijn basisprodukten als brood en groenten aanzienlijk in prijs gestegen. Verder zijn we gewoon iets luxer gaan leven omdat het er is en omdat het kan.

Tips om de kosten in de hand te houden (open deuren dus)

- Blijf zo veel mogelijk uit dure marinas vandaan. Ankeren kost niets en is veel leuker. In sommige landen kregen we de eerste week gratis in een jachtclub, zoals Brazilie en Argentinie.

- Houd de boot zo simpel mogelijk. Weinig complexiteit betekent weinig storingen, des te meer tijd blijft er over om te genieten. Bedenk ook dat relatief "simpele" technieken in minder ontwikkelde landen niet aanwezig zijn, zoals bv aluminiumlassers, olies voor hydrolische systemen,

- Doe voor vertrek alleen het noodzakelijke onderhoud. De basis moet goed zijn. Maar doe het onderhoud onderweg daar waar materiaal, arbeidsloon etc goedkoper is en kennis voorhanden is. Wij hebben goede ervaringen in Nieuw Zeeland en Thailand. Maar ook in Argentinie konden we veel gedaan krijgen.

- Leer je boot kennen en wees voorbereid veel zelf te moeten repareren. Vraag andere zeilers om raad, de kans is groot dat iemand jouw probleem al eens is tegengekomen. Meest voorkomende mankementen onder wereldzeilers: 1) watermaker 2) generator 3) autopilot.

- Loop niet voor ieder onderdeel of materialen een watersportwinkel binnen. Brandstoffilters, biocides, lijmen etc kopen we altijd in een autoshop. Antifouling en landvasten kopen we via de grote vaart of visserscoperaties. Je betaalt dan tussen de $300 en $400 voor een 20 liter vat. Epoxies en verven met hoge UV, zoutwater- en krasbestendigheid kun je heel voordelig kopen bij professionele bedrijven die leveren aan de offshore industrie of marine. Je bent alleen iets beperkter in de kleurenkeus maar je betaalt een kwart van de prijs van jachtlak.

- Als je van plan bent langere tijd ergens te blijven, is het voordeliger om een auto te kopen dan te huren. Wij hebben zowel in Nieuw Zeeland als in Zuid-Afrika een busje gekocht en voor praktisch dezelfde prijs weer verkocht. In Maleisie huurden we samen met een andere zeiler een auto van een prive-persoon voor $100 per maand.

- In de meeste landen word je als "boat in transit" vrijgesteld van BTW, salestax of invoerbelasting. Vraag ernaar zodra je inklaart. Vraag hier ook altijd naar als je onderdelen bestelt en laat overkomen uit Europa. Bij Marine Superstore in de UK trekken ze de BTW er van te voren af.

- Schaf apparatuur van een bekend internationaal merk aan. En dan nog is garantie een beperkt begrip, maar de kans wel groter dat er locale kennis of onderdelen te verkrijgen zijn.

-

Terug naar vragen

Q6: Misschien erg brutaal, maar hoe financieren jullie deze reis?

Als rechtgeaarde loonslaven hebben wij hier gewoon hard voor gewerkt en braaf voor gespaard. Toen het plan voor deze trip eenmaal bestond, zijn we begonnen ons huis versneld af te lossen en hebben we voorzieningen getroffen voor de pensioeninkomsten die we mislopen. Ons huis hebben we aangehouden en is deel van onze oudedagsvoorziening. Van de huuropbrengsten financieren we de kosten van het dagelijkse levensonderhoud. Je hoeft niet rijk te zijn om dit te kunnen doen. Het is meer een kwestie van keuzes maken en prioriteiten stellen. Inmiddels is Harry dit jaar (2012) 60 jaar geworden en begint z'n bedrijfspensioen uit te betalen. We voelen ons opeens heel rijk, zeker in deze crisistijden.

Terug naar vragen

Q7: Welke verzekeringen hebben jullie afgesloten?

Wij hebben een casco- en wa-verzekering voor de boot afgesloten bij de Europesche via tussenpersoon Paul L'Ortye. Gelukkig hebben we geen ervaring met declaraties. Door een betrekkelijk hoog eigen risico te nemen konden we de kosten laag houden. Wij betalen 1160 Euro voor werelddekking, incl bergingsoperaties. In sommige landen, zoals Chili, is dit laatste verplicht, hoewel ze ons er alleen in Papua New Guinea voor het eerst naar gevraagd hebben. Tegen ziektekosten zijn we verzekerd in Duitsland bij Hanse Merkur via Preuss Yacht Versicherungen. Wij hebben een soort basisverzekering zonder tandheelkundige zorg maar met werelddekking, incl USA en Canada, incl ons verblijf in Nld en betalen hiervoor 1368 euro per jaar voor ons tweeen. We konden de kosten laag houden als we een langlopend contract van 5 jaar afsloten. Dat kwam ons heel goed uit omdat Harry dan ook niet voor een herkeuring hoefde toen hij 60 werd. Er geld een eigen bijdrage van 25 euro per gebeurtenis. Een stuk goedkoper dus dan een basisverzekering in NL. Als we definitief terugkeren naar NL moeten we volgens de nieuwe zorgwet een verplichte ziektekostenverzekering in NL nemen.

Terug naar vragen

Q8: Hoe regelen jullie je zakelijke dingetjes in NL?

Tegenwoordig is reizen een stuk gemakkelijker dan tien jaar geleden. Bijna overal ter wereld kun je geld uit de automaat halen en internetten. Wij hebben ieder twee bankpassen van verschillende banken en ieder een creditcard (Mastercard). Betalingen en afschriften bekijken doen we dmv internetbankieren. Tot nu toe hadden we alleen in Frans Polynesie problemen met geld halen. Visa was daar algemeen gangbaar. En op veel eilanden in de Pacific was electriciteit vaak niet eens voor handen, laat staan internet. Belastingaangifte doen we ook via internet en zolang er geen veranderingen zijn, gaat dat in het algemeen goed. Maar een zwervend bestaan als de onze is ongebruikelijk. We passen vaak niet in de administratieve hokjes en sommige ambtenaren worden daar wantrouwig van. Daarom is het raadzaam om in NL iemand te machtigen die namens jou betalingen kan verrichten, die je post nakijkt en evt aktie onderneemt en vooral... die snel even de telefoon kan pakken om iets heel erg simpels uit te leggen voordat het escaleert.

Terug naar vragen

Q9: Zijn jullie uitgeschreven uit NL?

Ja, wij zijn officieel uitgeschreven uit NL. Dat waren we al toen we in 2000 emigreerden naar Singapore om daar te wonen en te werken en dat hebben we zo gelaten. Het voordeel is dat je buitenlandsbelastingplichtig bent en in NL geen belasting hoeft te betalen over je spaargelden. Je betaalt overigens wel 1.2% vermogensbelasting over je huis. Als je een uitkering of pensioen ontvangt krijg je bovendien de ingehouden sociale premies terug, terecht omdat je daar in NL geen gebruik van maakt. Verder hoef je geen dure verplichte ziektekostenverzekering in NL af te sluiten. Er is ook een nadeel: voor ieder jaar dat je buiten NL woont wordt er straks 2% gekort op je AOW-uitkering. Daar kun je je voor bijverzekeren. Beter is het om zelf je pensioen te regelen.

Terug naar vragen

Q10: Wat heb je met je huis gedaan?

Ons huis hebben we aangehouden en verhuurd omdat we niet wisten wat de toekomst ons zou brengen. De waardestijging is deel van onze oude-dag-voorziening en van de huuropbrengsten kunnen we in het algemeen leven, zeker in Zuid-Amerika en Asie. Als je je huis verhuurt moet je rekening houden met de volgende kosten: eigenaarsdeel onroerend zaak belasting, waterschapsbelasting, vermogensbelasting box 3, opstalverzekering, en WA-verzekering voor het pand (voor als jouw dakpan op je buurman's hoofd valt) en natuurlijk kosten voor reparaties en onderhoud. Onze inboedel stond bij een bedrijf opgeslagen in een loods. Vorig jaar (2012) hebben we op enkele persoonlijke items na, alles van de hand gedaan. Het is erg moeilijk om die inboedel te verzekeren. Dat moet je regelen met degene die de ruimte verhuurd. Het vervelende van het hebben van een huis is, dat je er soms zorgen over hebt en zelf niet altijd alles kan regelen en meestal een beroep op anderen moet doen. Daarom hebben wij het financiele- en technische mgt uitbesteed aan een beheerbureau. Zij vragen hier 9% voor.

Terug naar vragen

Q11: Welke maatregelen nemen jullie ter voorkoming van malaria?

Wij zijn te lang in malaria-gebieden om medicijnen ter voorkoming van malaria te slikken. Deze tabletten schijnen bijzonder slecht voor je gezondheid te zijn en bij langduring gebruik lever en gezichtsvermogen aan te tasten. Wij hebben mosquito-netten voor de kuipingang, en alle luiken gemaakt. Heel simpel, gewoon een net, in de zoom verzwaard door een touw dat je over het openstaande luik gooit. Het slaapvertrek is helemaal hermetisch afgesloten met een groot muggengordijn en wordt voor de zekerheid een uur voor het slapengaan nog even gespoten. Na zonsondergang dragen we lange broeken en shirts met lange mouwen. In Vanuatu, de Solomons en PNG gingen we zelden of nooit in het donker aan land en op de ankerplek was altijd voldoende wind zodat we geen last hadden van muggen. Als we wel aan land gaan gaat er altijd een spuitbus mee. We hebben geen medicatie aan boord ter behandeling van malaria. Dit is in vrijwel alle landen, zelfs in Afrika, overal bij iedere simpele apotheek te koop.

Terug naar vragen

Q10: En wat als je onderweg ziek wordt?

Voor ongevallen en algemene kwalen hebben we een uitgebreide EHBO- en medicijnenvoorraad (incl naalden, hechtdraad, scalpel en spuiten) aan boord die samengesteld is door onze voormalige huisarts in NL die overigens ook scheepsarts is geweest. We hebben daar een lijst van gemaakt voor het geval authoriteiten daar naar mochten vragen, wat overigens nog nooit gebeurd is. Tot nu toe hebben we de scalpel 1 keer moeten gebruiken, tijdens de Atlantische oversteek, om een akelige zoutpuist op Harry's knie open te snijden. De injectienaalden hebben we gebruikt in Tonga om een geescaleerde tropische infectie aan Harry's enkel in te spuiten met een desinfecterend middel (eerst spoelen met waterstofperoxide, daarna volspuiten met betadine). Er vaart overigens een verrassend groot aantal dokters rond de wereld op wie je altijd een beroep kunt doen op ankerplekken of op kunt roepen via het cruisersnet op de SSB.

Terug naar vragen

Q8: Is het mogelijk om een stukje mee te varen?

Ja, natuurlijk, maar we zijn wel selectief. In principe nemen we geen onbekende opstappers mee; de voorkeur gaat uit naar vrienden en familie. Verder wordt natuurlijk wel verwacht dat je de handen uit de mouwen kunt steken. Zeilervaring is niet nodig maar wel handig. We nemen maximaal 2 personen tegelijk mee. Ieder mag 1x weekend tas met spullen meenemen, want ruimte is een continue probleem aan boord. Kijk naar de route-planning en laat ons via e-mail weten welke tocht je leuk lijkt! Ben je niet zo'n zeeheld, maar wil je ons gewoon komen opzoeken? Kom dan gewoon over voor een vakantie in Nieuw Zeeland, Maleisie, Thailand of een andere bestemming..

Terug naar vragen

Q9: Wat voor communicatie middelen hebben jullie aan boord?

Het belangrijkste communicatie middel aan boord is de SSB-ontvanger/zender. Hiermee onderhouden we op de lange oversteken contact met al dan niet spontaan georganiseerde cruisersnets die ons op de hoogte houden van de weersomstandigheden op dat betreffende traject. Wij geven dagelijks onze positie en weersomstandigheden door. De SSB is gekoppeld aan de laptop. Met het SW-programma M-scan kunnen we weerfaxen en geschreven weerberichten binnenhalen. Halverwege onze reis hebben we een pactor-modem met sailmail-abonnement aangeschaft zodat we overal ter wereld kunnen mailen en gemailed kunnen worden. Een bijkomend voordeel van een pactormodem is dat we zgn gribfiles kunnen opvragen. Verder gebruiken we de laptop aan boord om off-line de web-site bij te houden. Het uploaden van de website doen we in internetcafes of marinas met wifi. We bellen regelmatig naar het thuisfront met onze locale GSM of via de computer met skype. Daarnaast hebben we nog een E-pirb (automatische noodzender) aan boord die in geval van verlaten van het schip, automatisch een noodsignaal met gegevens van het schip en opvarenden uitzendt dat opgevangen wordt door kuststations en vliegtuigen. Onze nieuwe Epirb is er eentje met ingebouwde GPS zodat ze ons hopelijk snel kunnen vinden en heeft batterijen die extra lang meegaan en die we zelf vervangen kunnen. VHF gebruiken we zelden. Eigenlijk alleen maar om havenautoriteiten op te roepen op moment van aankomst of voor locale cruisersnetten. Onze ervaring is dat kanaal 16 wel door andere scheepvaart wordt gebruikt, maar dat de walauthoriteiten nauwelijks bereikbaar zijn via VHF. De Epirb is van een type dat niet door de nederlandse autoriteiten ondersteund wordt. Wij hebben deze dan ook laten registreren in Londen.

Terug naar vragen

Q10: Hoe doen jullie dat nou 's nachts?

's Nachts lopen we 3 wachtrondes van ieder 3 uur. De eerste wacht gaat in van 20.00 tot 23.00 uur, dan de 2e van 23.00 tot 02.00 uur, vervolgens de hondewacht van 02.00 tot 05.00 uur en tenslotte de vroege ochtendwacht van 05.00 tot 08.00 uur. Soms beginnen we een uurtje eerder, afhankelijk van hoelaat de zon onder gaat. We ontbijten meestal rond 8.00 uur waarna de laatste wachtloper nog even lekker de kooi induikt voor een uurtje of twee. Degene die wachtloopt zit of ligt buiten op het brugdek onder de sprayhood, al dan niet met een slaapzak. Meestal stuurt de windvaan en soms ook de autopilot. Degene die rust, slaapt in de kajuit en is indien nodig snel paraat. Tijdens het wisselen van de wacht worden even de bijzonderheden uitgewisseld, de positie in de kaart gezet en eventueel de zeilvoering veranderd. Wij hebben recentelijk een AIS-ontvanger aangeschaft maar de radar is het minst gebruikte instrument aan boord.

Terug naar vragen

Q11: Wat doe je tijdens een oversteek? Verveel je je niet?

Eigenlijk doe je niet zo bar veel tijdens een oversteek, maar we vervelen ons absoluut niet. De dagen vliegen ongemerkt voorbij. Na de vroege ochtenwacht gaan we samen ontbijten. Als de zeegang het toelaat bak ik pannekoeken of een brood en zet een pot koffie. Is de zee te ruw, dan eten we simpel crackers of mueslie. 's Ochtends luisteren we vaak een aantal frequenties uit voor weersberichten of andere bijzonderheden. We bekijken onze sailmail en halen gripfiles en/of weerfaxen op. Verder is het een beetje luieren, wat bijslapen, een beetje de zeilen trimmen, windvaan bijstellen, muziek luisteren of een boekje lezen. Vaak zijn er dolfijnen die soms wel twee uur lang bij de boot blijven spelen. En heel sporadisch komen we een schip tegen. Die roepen we dan op met de marifoon om een praatje te maken of een weersbericht op te vragen. Tegen een uur of zes is het dan al weer tijd voor het avondeten. Hopelijk zit er een lekkere tonijn of garupa aan de lijn. Anders wordt er een blik opengetrokken. Samengevat zijn we met twee belangrijke dingen bezig: "Wat voor weer wordt het vandaag?" en "Wat eten we vandaag?".

Terug naar vragen

Q12: Ben je nooit bang?

Jawel. Een van de dingen waar we bang voor zijn is onverwacht erg slecht weer. We hebben een paar keer diverse stormtechnieken geoefend, maar dat gaat zelfs in een relaxte situatie nog niet vlekkeloos. We varen in principe nooit uit zonder een vijfdaags weerbericht, maar bij een lange oversteek heb je hier niets aan, Het ergste wat ons kan overkomen lijkt me een "man-over-boord"-situatie. Ik vrees dat geen van ons in staat is de ander weer op te vissen. Daarom zijn we nogal strikt in het gebruik van de safety-line en de reddingsvesten. We proberen natuurlijk zo veel mogelijk risico's van te voren uit te sluiten, maar sommige dingen kun je gewoon niet voorzien. Zo is een continue angst het kapot gaan van het materiaal. Je staat verstelt wat een slijtage-slag de combinatie van zout en zon aanbrengt en vaak is dat niet eens zichtbaar. 10mm stalen ankerschakel of harpsluiting breekt gewoon doormidden. Regelmatig alles checken en goed onderhouden is het enige wat je kunt doen en natuurlijk zorgen dat je zoveel mogelijk reserve-onderdelen bij je hebt van de meest kritische dingen. Een ander gevaar waar we een paar keer zijn tegenaan gelopen is het aanvaren van onbekende kusten. Vooral in de minder ontwikkelde landen is niet alles in kaart gebracht, zijn navigatie lichten afwezig of werken gewoon niet, en wrakken worden niet gelicht en niet aangegeven. We hebben dan ook als stelregel dat we in principe niet 'snachts een onbekende haven binnenlopen, hoewel de grotere havens met radar en C-maps goed te doen zijn. Ook met het ankeren nemen we geen enkel risico. We steken minimaal vier keer de diepte aan ketting en als het nodig is brengen we een tweede anker in tandem uit. Tja, zo zie je maar weer: zeilen is niet alleen relaxen. Het kan behoorlijk stress veroorzaken.

Terug naar vragen

Q13: Wat doe je als het stormt op zee?

Als er slecht weer wordt voorspeld, varen we niet uit. De beste methode om storm te ontwijken is wachten en daar bestaat een groot deel van het zeilen uit. In principe maken we de boot al stormklaar als we de haven uitvaren. Dat betekent in de eerste plaats opruimen. Geen rondslingerende dingen en alle noodzakelijke dingen grijpklaar binnen handbereik. Alles heeft zijn vaste plek bij ons aan boord. Zware dingen als accus onderin, stevig vastgesjord achter schotten. Lichte dingen (deken, handdoek, sweater) achter netten. Alle kastjes, schotten, vloerdelen maar ook bv het zware koelkastdeksel zijn vergrendeld. De stormfok of werkfok (afhankelijk van weersverwachting) zit al aangehaakt aan de extra kotterstag, stevig vastgebonden in een zeilzak. Life-lines liggen altijd op dek en we dragen bij harde wind altijd ons opblaasbaar zwemvest met ingebouwd harnas waarmee we ons vasthaken aan een verankerd punt in de kuip. Ook staat er altijd een makkelijk grijpbare noodton klaar met daarin drinken, eten, visgerij en allerlei andere dingen die wij denken die nuttig zijn in het geval van een evacuatie. Zodra het duidelijk is dat we echt slecht weer kunnen verwachten, gaat alles wat niet strikt noodzakelijk is aan dek (zoals buitenboordmotor, dingy) naar binnen. We zetten twee thermos kannen heet water voor soep of thee en maken een stapeltje boterhammen klaar. De gevoerde stormtechniek is afhankelijk van de aard en richting van de storm en van onze koers en positie. Eerste zorg is altijd weg van lagerwal te zijn. We proberen altijd zo lang mogelijk te blijven zeilen met drie riffen in het grootzeil en de stormfok. Voor de wind zonder stormfok. De stuurautomaat of de windvaan stuurt en wij zitten meestal binnen. Als we echt doodop zijn gaan we bijliggen en proberen dan te slapen.

Terug naar vragen

Q14: Wat heb je speciaal voor deze reis zoal veranderd aan de boot?

Zwerver is een behoorlijk zeewaardig schip en was al goed uitgerust voor verre zeereizen toen wij haar kochten. In eerste instantie hebben we dan ook niet veel veranderd, maar zijn gewoon gaan zeilen om varende wijs te leren wat we wilden veranderen. Op haar maidentrip naar Whitby gingen we plat in een voorjaarsstorm. De golven spoelden de complete sprayhood weg en ruineerden de veel te lichte plastimo furler. Die hebben we meteen vervangen door een stevige Furlex. Verder was er nogal wat verouderde electronica aan boord (zoals een radio richting zoeker, AP navigator en een Satnav) die we eruit hebben gehaald. Daarna hebben we uitgesmeerd over een periode van 6 jaar de volgende investeringen gedaan: nieuwe vallen & verstaging, extra wegneembare voorstag, nieuw grootzeil, 2 zonnepanelen, 2e hands SSB zender/ontvanger, kolenkachel vervangen door een diesel heatpol, autopilot vervangen, Epirb en nieuw reddingsvlot. Verder hebben we een aantal slangen en electriciteitsdraden verlegd cq verwijderd en alle rubbers, boutjes, moertjes etc grondig nagelopen, schoongemaakt, gesmeerd en indien nodig, vervangen. En dat laatste doen we eigenlijk nog steeds.

Terug naar vragen

Q20: Wat gaan jullie doen als deze wereldomzeiling erop zit?

Goeie vraag, maar daar hebben we nog niet zo snel een antwoord op. Het huidige plan is dat we terugkeren naar NL om de boot te verkopen en ons nieuwe project voor te bereiden. Dat nieuwe project is nog een beetje vaag, maar we hebben de komende 4 jaar de tijd om het vaste vorm te geven. We houden je op de hoogte.....

Terug naar vragen

Q21: Wat doe je tegen piraten? hebben jullie wapens aan boord?

Een andere route nemen. Nee, wij hebben geen wapens aan boord. Wij bezitten niet de kennis, kunde en routine om een wapen effectief te gebruiken. Als een wapen in verkeerde handen valt zijn de gevolgen nog desastreuzer. De vraag "ben je bereid om op een mens te schieten" is ons inziens een theoretische die we vanuit een beschermde omgeving zouden beantwoorden met nee. Maar wij weten helaas uit ervaring hoe wij reageren op een overval, en dat is niet passief je handen in de lucht steken maar er instinctief op los meppen met alle middelen om je te verdedigen. Als wij destijds in Brazilie een wapen aan boord hadden gehad, dan hadden we nu moeten leven met de consequenties ervan. Ter zelfbescherming dus geen wapens aan boord.

Terug naar vragen

Q22: Jullie zijn nu langer dan 10 jaar onderweg. Als je terug kijkt, zou je dingen dan anders hebben gedaan?

Niet echt, we staan nog steeds achter de keuzes die we destijds gemaakt hebben. Misschien zouden we niet meer voor een stalen boot kiezen, het vergt toch wel veel onderhoud. Van de andere kant is het wel heel simpel onderhoud wat we zelf kunnen of overal kunnen laten doen. We zouden met de kennis en ervaring van nu een seizoen langer in Patagonie zijn gebleven en misschien zelfs wel de oversteek van de Drake Passage naar Antarctica gewaagd hebben.

Terug naar vragen